حق را از باطل جدا كند ، محال است بتوانيد اتفاق‌نظر پيدا كنيد و همديگر را قانع سازيد . اديان و مذاهب اختلاف فكرى كه در بالا به آن اشاره كرديم در زمينه مسائل دينى و مذهبى نيز جريان دارد به‌طورىكه بزرگان هر دين و مذهب و مسلكى خود را برحق و ديگران را برباطل مىدانند ، البته در اين‌جا نكته‌اى وجود دارد كه تمام پيروان اديان مختلف و حتى كسانى كه پايبند به هيچ دين و مذهبى نيستند در آن متفق القولند و آن اينكه هرآنچه كه به سود و صلاح جامعه بشرى است و موجب پيشرفت آن باشد خوب است و همچنين اتفاق نظر دارند كه صلح ، عدالت ، آزادى ، دانش و وحدت همه اسباب پيشرفت هستند . بنابراين هر دينى كه بشر را به‌سوى صلح و وحدت دعوت كند و هر مسلكى كه طرفدار دانش و عدالت باشد و هر مذهب و مسلكى كه آزادى و برابرى را تضمين نمايد ، بهترين دين و آيين است و بر هر دين و مسلك و مذهبى كه جنگ‌افروز و نفاق‌افكن و ضد علم و دانش و مخالف پيشرفت و طرفدار جهالت و ستمگرى باشد ، ارجح است . سؤال : هر دين و آيينى ادعا دارد كه عقايد و ديدگاههاى آنان است كه مىتواند بشريت را به‌سوى اعمال نيك و كارهاى پسنديده دعوت كند ، براستى معيار تشخيص درستى و نادرستى ادعاها چيست ؟ جواب : بايد گفت كه صرف ادعا هيچ‌كس را قانع نمىكند ، مانند اين‌كه شخصى خود را در يك انتخابات نامزد كند ولى پيروز نشود ولى شايعه كند